...

bu sehrı sevmenin belli bir sebebi olmadığı gibi aslında herseyını seversın...trafiği bile çok gelmez gözüne kimi zaman; daha önce dıkkat edemediğin birçok güzelliğini görürsün.her adımda yenı bırşey ,her solukta ayrı bir tat..gözünü her kırptığında yeni bir ışık yanar.ışıkları sönmez bu şehrin hiç,uyumaz.vapurları söyler gündüz türkülerini,korna sesleri eşlik eder çoğu zaman.koşturan insanların ayak sesleri olmazsa olmazıdır bu eserin...öyledir ki bu şehir; birinin gözyaşı diğerinin suyuna karışır,umudu olur. ne kadar ınsan varsa o kadar güçlüdür bu şehir.bütün ınsanların hayallerını barındırır;bazısını katar denızıne kaybolur gıder,bazısını yedı tepesınden bırıne cıkarır.gece parlayan her ısık,bir ınsanın kalbının atması demektir.ne kadar parlaksa o kadar hayalperesttir.en çok o aydınlatır İstanbul'u.bu yuzden korur onu.bilir ki o sönerse;kaybolur gıder İstanbul...