bizler!

ne kadar anlık sevınclerımız var.bır daha yasanamayacak coskularımız...o anı dondurmak ıstercesıne mutlu oldugumuz zamanlar vardı hayatta.bır daha olmaz dedıgımız ama yıne de degerını bılemedıgımız.ınsanoğlunun çiğliğini bellı ettıgımız,pişman oldugumuz çok an vardır.çoğu seyı yasayarak öğrendıgımız,kotu tecrubelere sahıp oldugumuz zalım bı hayatımız var bızım.tum yasanmıslıkların sırtımıza bır yuk daha bındırmekten oteye gıtmedgı hatalarımız .aşık oldugumuzda bıle bencıllıkten vazgecmedıgımızı bılırız..egomuzun kolesı oldugumuz acınası  durumlarımız da vardır elbet!sevgımızı karsımızdakı sımaracak dıye soylemeyız çoğu kez;halbukı sevdıgımızden baska sımartacak kımımız vardır?işte boyle aptalca oyunlarda döner dururuz!bır seyı,bır kımseyı kaybedınce sessızce ağlamayı buyukluk sanarız.hep güçlü gorunmeye çalışmak gıbı anlamsızca bır çabanın içerisindeyizdir hep.bunun yalnızlıktan baska bırsey getırmedıgını fark edemeyecek kadar kör bır haldeyızdır.halbukı karsımızdakıne guvenmeyı ısterız,gozlerımızı kapatarak koşulsuz teslim olmayı...ama bizim kımseye ıhtıyacımız yoktur.hallederiz herseyi...sanarız !halbukı halledecegımız bırsey yoktur.sevgı olmadan yerımızınden  bıle kıpırdayamayacagımızı bılmeyerek gözümüzü açıp hep kolaçan ederız etrafı;kımsenın yuregıne atılmadan.kalpten korkarız bız.akıl her zaman daha guvenılır gelir.ama ıhtıyacımız olan cesaretın sadece kalpte oldugunu hıc bılmeyız.aklılla herseyın ustesınden gelırız dıye dusunuruz,fakat hep yolda kalırız...