Ne zaman ki gönlüme kar yağsa
Buz tutsa icim
İliklerime işlese soğuk
Aklım olsa ilmek ilmek
Kelimeler düğüm düğüm
Kendimi Ankara'ya atmak isterim
Ağzını açmadan beni dinlediğinden mi
Acılarıma ortak olduğundan mı
Mağrurluğundan mı
Sert çehresinin altinda yatan yumuşak gülümsemesinden mi
Yoksa durgun gözüküp büyük çetrefiller barındırdiğından mıdır
Bilemem.
Ama ne zaman bilemesem kendimi
Gozlerimi Ankara'ya açmak isterim;
O puslu sabahlarindan birinde,
Aşti'de sıcak çayla ısınsın kanım isterim
Nasıl kaçacağımı şaşırdıgım sisli havası görünmez kılsın beni
Ne zaman gitsem beni sarmalıyacağını bildigim o tuhaf şehir;
Gecenin bir körü,
Işıklı karanlığıyla yolcu etsin beni
Yanaklarında buz tutmuş gözyaşlarıyla.
O gözyaşları benliğimi hatırlatsın bana
Bilinmezliğimden sıyrılıp,
Kendime geri döneyim.
