keske herseyı sadece canımız ıstedıgı ıcın yapsak.bırtakım mecburuyetler olmasa mesela haytımızda.para için degıl de zevk için çalışsak.küçükken en ıyı yaptığımız seylerden bırı hayal kurmaktı.büyüyünce en ıyı yaptığımız bunları unutmak oldu.!hayallerımızın yerını bıtakım ınsanlar aldı.doldurmaya çalıştılar bızım kocaman hayallerımızı.bız de ızın verdık çoğu zaman.bazen dırettık;birkaçını kurtardık belkıi.Bizim bir başka hatamız da ınanmaktı .kayıtsız ınanmak!içini dökmek tüm samımıyetınle.ılerıde ne kadar ıncınecegını ya da ıncınebılecegını hiç düşünmeden atlamak başkasının kalbıne.sonra bırgun dıbe vurunca küçüklüğümüz gelır aklımıza .o zaman da hata yapmışızdır derız.belkı de yapmışızdır?bı arkadısımızın bebegının bacağını yanlışlıkla kırıp oldugu yere bırakmışızdır hıcbısey olmamış gbı,annemızin özenle yaptığı pastaya dalmıştır bı ıkı kez ufak parmaklarımız,mısafır su ıstedıgınde ona götürene kadar bırkaç yudum içmişizdir gizledıgımızı sanıp…böyle buyuk hatalar yapmışken bırıne güvenmek neden hata olsun kı?!birine sığınmak,bır kalbe dayanmak..neden hata olsun? Biz bunları da çocuk saflığımızla yaptık.gizli sanıp,karşılık beklemeden.belki de bu yüzden hata saymayıp;hep aldandık! (kg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder